Więcej w tym artykule

• Postać św. Mikołaja z Miry
• Zaufanie
• Fantazja kontra rzeczywistość
• Piękno Świąt Bożego Narodzenia

Postać św. Mikołaja z Miry

Dla przypomnienia św. Mikołaj z Miry (w dziesiejszej Turcji) żył w III i IV w. naszej ery i był jedynym dzieckiem zamożnych rodziców. Po śmierci rodziców bardzo chętnie przygotowywał różne dary dla potrzebujących najczęściej skrycie, tak by obdarowani nic o tym nie wiedzieli. Kiedy został wybrany biskupem Miry z wielkim zapałem dbał o potrzeby duchowe, ale i materialne swoich wiernych. Niewiele jest niestety potwierdzonych informacji o tym świetym. Większość szczegółów, które dziś znamy pochodzi z biografii spisanych w wieku IX i X.
Do góry

Zaufanie

Wracając do pytania, czy dzieciom należy opowiadać bajki o Mikołaju, który przylatuje na saniach ciągnionych przez renifery i dobrym dzieciom zostawia prezenty na całym świecie, a złym podsyła rózgę, a dodatkowo jeszcze wchodzi przez komin czy kominek, którego wiele domów lub mieszkań nie posiada. Do tego dochodzą jeszcze gwiazdki, dzieciątka, gwiazdory i zależnie od rejonu Polski inne tradycyjne postaci składające prezenty pod choinkę w wigilię Bożego Narodzenia. Czy nasze dzieci stracą coś z tych świąt, kiedy od początku będą znały prawdę?

Większość z nas kiedy dowiedziała się w jakiś sposób, że św. Mikołaj, gwiazdka, czy gwiazdor nie istnieją, a prezenty otrzymujemy od naszych rodziców czy najbliższych to nasze reakcje rozciągały się od smutku, złości do wręcz stracenia zaufania do rodziców i dorosłych, którzy przez tyle lat wmawiali nam jakieś bajki zamiast być ostoją prawdy.
Do góry

Fantazja kontra rzeczywistość

Warto zastanowić się, czy właściwa jest postawa rodziców, w której mówią oni dzieciom, by wierzyły w bajki. Ten pierwszy okres życia dziecka, od narodzenia do 6 roku życia jest bardzo istotnym czasem, w którym dziecko nie potrafi samodzielnie rozróżnić fantazji od rzeczywistości. Prawdomówność, konsekwencja i zgodność rodziców są w tym okresie niezbędne, by dziecko mogło prawidłowo rozwijać się psychicznie. Zaniedbanie tego, wprowadza w umyśle dziecka zamęt i rodzi w późniejszym wieku duże problemy z samodyscypliną, prawdomównością itp.

Maria Montessori bardzo naciskała, by od początku pokazywać dzieciom świat realnie, bo rzeczywistość wcale nie jest bardziej nudna od fantazji, a wręcz przeciwnie – jest ciekawsza i piękniejsza. Chciejmy ją tylko odpowiednio dzieciom pokazać, zabierając na łąkę, do lasu, w góry, nad morze, do ogródka, nad rzekę, do muzeum, galerii itd. Tam jest mnóstwo bardzo interesujących rzeczy, którymi dzieci będą zachwycone.

Kiedy dzieci zadają nam pytania, starajmy się odpowiadać prawdziwie. To nigdy nie jest łatwe, ale umacnia dziecko w przekonaniu, że może ono mieć zaufanie do dorosłych, którzy je otaczają. Jeśli nie znamy odpowiedzi na pewne pytania, to możemy razem z dzieckiem tej odpowiedzi poszukać. Dlaczego więc św. Mikołaj czy gwiazka mają być tutaj wyjątkiem?

Wielu rodziców i dorosłych twierdzi, że wierzenie w św. Mikołaja, gwiazkę, Gwiazdora itp jest bardzo fajne, kiedy jest się dzieckiem, dlatego nie chcę pozbawiać swoich pociech takiej zabawy. Rodzi się więc pytanie, czy dzieci muszą wierzyć w to wszystko, by radośnie i prawdziwie przeżyć Święta? Skoro większość rodziców nie mówi prawdy o tym swoim dzieciom nawet, kiedy pytają one o to wprost, skąd mogą oni wiedzieć, że dzieci, które znają prawdę są w jakiś sposób pokrzywdzone?
Do góry

Piękno Świąt Bożego Narodzenia

Święta Bożego Narodzenia są przepełnione pięknem i cudownymi tradycjami począwszy od adwentowych rorat, lampionów, pieczenia ciast, przygotowywania potraw, strojenia choinki, ustawiania szopki, przepięknej wigilii, śpiewania kolęd, pasterki. Dzieci mogą uczestniczyć w tym wszystkim. Otwieranie prezentów, kiedy wie się, że pochodzą one od rodziny i przyjaciół nie jest na pewno mniej ekscytujące, niż kiedy wierzy się, że przynosi je gwiazka czy św. Mikołaj. A dodatkowo dzieci mają również okazję, by samodzielnie przygotowywać prezenty dla swoich najbliższych i cieszyć się z ofiarowania komuś czegoś swojego.

Święty Mikołaj, gwiazdka, gwiazdor, dzieciątko, i inne postaci z wielu różnych tradycji w kraju i na świecie mogą stać się ciekawą podróżą zarówno dla rodziców jak i dzieci. Możemy wspólnie znaleźć źródła tych ustnie przekazywanych historii, które zawsze pochodzą od prawdziwych ludzi i które najczęściej mają bardzo mądre przesłania.

Dla chrześcijan narodzony Jezus jest centralną postacią Świąt Bożego Narodzenia i to Jego urodziny wszyscy wtedy świętujemy dzieląc się nawzajem Jego miłością i pokojem. Myślimy, że o tym dzieci powinny wiedzieć od samego początku, bo często oglądając telewizję czy wystawy sklepowe można odnieść mylne wrażenie, że Święta nie mają nic wspólnego z narodzeniem dzieciątka Jezus, a to właśnie tylko dzięki Jego narodzeniu możemy przeżywać ten piękny czas. Nie zapominajmy o tym!

Dzieci mają wrodzoną ciekawość, aby poznawać nowe wydarzenia i kultury. Biorąc to pod uwagę św. Mikołaj czy gwiazdka mogą stać się podstawą do odkrywania różnych tradycji związanych ze Świętami na całym świecie, a my nie musimy przy okazji wmawiać dzieciom czegoś, co nie jest prawdą.
Do góry

Więcej w tym artykule

• Więź pomiędzy dzieckiem i rodzicami
  
• Rodzice odkrywcami swoich dzieci
• Reguły i porządek w środowisku
• Wprowadzenie do przygotowania środowiska dla dziecka

Więź pomiędzy dzieckiem i rodzicami

Dzieci zależą od swoich rodziców. Na przykład podczas czasu karmienia piersią, kiedy mama jest całym światem dla noworodka. Spędzają razem dużo czasu, noworodek obserwuje jej twarz i piersi. W dalszym rozwoju dziecko wciąż jest zdane na rodziców. Ojciec odgrywa również bardzo ważną rolę tak podczas ciąży, jak również po narodzinach. Wspiera on mamę i dziecko kiedy dochodzą do siebie wyczerpani po porodzie. Co więcej, jako rodzic może przejąć część obowiązków w domu i pomóc mamie w opiece nad noworodkiem zwłaszcza w czasie pomiędzy karmieniem. Pomoc taty w pierwszych tygodniach, ale także w czasie całego rozwoju dziecka jest nieodzowna. Niewątpliwie mama i tata to osoby, które mają największy wpływ na życie dziecka. Oboje są odpowiedzialni za jego rozwój i potrzebują przygotować się na przyjęcie noworodka do swojego domu. Marzeniem wszystkich rodziców jest, by ich dzieci rosły na wspaniałych, dobrych ludzi. Tu również możemy wnieść dużo swojego wkładu.

Do góry

Rodzice odkrywcami swoich dzieci

Rodzice powinni być od samego początku świadomi, że rozwój psychiczny i fizyczny ich dziecka zależy w dużej mierze od ich zaangażowania w ten proces. Zaraz po narodzeniu rodzice powinni stać się odkrywcami swego dziecka, a do tego trzeba się przygotować. Jest to bardzo ważne, by umieć odpowiadać na potrzeby dziecka i poznawać go coraz bardziej. Dzięki obserwacji zachowania noworodka rodzice uczą się rozpoznawać powody jego płaczu i jaki sposób komunikacji jest najlepszy. Ponadto, będąc cierpliwymi obserwatorami i rozważnymi słuchaczami, rodzice budują w sobie szacunek dla dziecka i jego możliwości, by w końcu zyskać również jego szacunek. Według Marii Montessori takie podejście rodziców nie tylko pomaga im przebrnąć przez trudne pierwsze dni życia nowego człowieka radząc sobie ze wszystkimi nowymi zadaniami, ale również w dłuższym okresie wywiera pozytywny wpływ na dziecko, które buduje swoją wolność i odpowiedzialność.
Do góry

Reguły i porządek w środowisku

Dzieci potrzebują porządku w swoim środowisku, aby czuć się bezpiecznie. Dlatego obserwacja jaką rodzice prowadzą powinna być wspierana przez zasady i porządek w ich codziennych zadaniach. Warto więc wprowadzić pewną regularność w zajęcia dziecka takie jak spanie, karmienie, zabawa. Dodatkowo, ważne jest, by pamiętać o bardzo starannym doborze zabawek odpowiednich dla rozwoju dziecka. Dzięki temu, nasze dziecko może być radosne i opanowane.
Dziecko od samego początku buduje własne bezpieczeństwo i zaufanie na rzeczach niezmiennych i uporządkowanych. Jego jeszcze nie rozwinięte poczucie własnej woli musi się uformować, a kluczem do tego są konsekwentne zasady obojga rodziców. Dzięki tym zasadom i porządkowi budowany jest autorytet rodziców, który ma niezwykły wpływ na charakter i dyscypinę u dziecka w czasie jego rozwoju od jednostki całkowicie zależnej do niezależnej.
Do góry

Wprowadzenie do przygotowania środowiska dla dziecka

Aby w odpowiedni sposób odpowiadać na potrzeby swego dziecka rodzice powinni przygotować na jego przyjęcie zarówno siebie jak i środowisko (otoczenie), w które noworodek będzie poznawał od swoich pierwszych chwil. Ważne jest, aby przygotować pokój dziecka w taki sposób, by był on bezpieczny, a jednocześnie nie ograniczał swobody odkrywania jaką dziecko posiada od początku. Wraz z rozwojem dziecka powinniśmy wyposażać jego pokój w odpowiedniej dla niego wiekości meble i miejsce do pracy i zabawy. Organizacja całego domu powinna budować w dziecku poczucie własnej wartości i zdolności, by pomagać mu pokonywać nowe przeszkody i wyzwania z zaangażowaniem i radością.
Przy wyborze zabawek i mebli rodzice powinni zawsze brać pod uwagę rozwój psychiczny i fizyczny dziecka, by nie nakładać na niego zbyt dużych zadań, ale również nie podsuwać mu przedmiotów, które nie budzą już zainteresowania i chęci odkrywania.
Z biegiem czasu dziecko powinno, a nawet chce uczestniczyć w różnych domowych pracach ucząc się jak współpracować ze swoimi rodzicami, kiedy oni prezentują mu jak wykonywać nowe obowiązki. Wielu rodziców nie zdaje sobie sprawy, że zwykłe domowe obowiązki mogą być czymś niezmiernie interesującym dla ich dzieci. Warto więc nie opierać się z zaproszeniem dzieci w takie prace, ponieważ jest to dla nich ogromna radość, a przy okazji niezwykła pomoc w rozwijaniu ich zdolności i umiejętności. Dodatkowo skupienie, jakie dziecko buduje wykonując różne zadania jest bardzo ważnym punktem na drodze do niezależności i budowania własnej wartości.

Prawidłowy rozwój naszych dzieci jest procesem bardzo długim i wymaga od rodziców ogromnego wysiłku, by w odpowiedni sposób odpowiadać na niespodziewane sytuacje. Jako rodzice jesteśmy pierwszymy nauczycielami. Nasze zaangażowanie i radość życia, podejście do pokonywania wyzwań stają się wzorcem dla dzieci. Świadomość tego może być ogromnym motorem motywującym nas, by zmieniać swoje złe przyzwyczajenia i stawać się tak dobrymi, radosnymi i mądrymi jak chcielibyśmy, by były nasze dzieci.
Do góry