CODZIENNE ŻYCIE

Dzisiaj świat staje się małą społecznością i nasze podejście wobec ludzi, którzy mają inny kolor skóry, język, jedzenie, tradycje jest bardziej istotne niż kiedykolwiek wcześniej. Nasze postawy zaczynają formować się w pierwszych latach życia, kiedy dziecko chłonie uczucia okazywane w domu czy społeczności.

Możemy wspierać zdrowe i pełne miłości wprowadzenie do kultur świata przez zapewnienie w domu i społeczności, kiedy to tylko możliwe, dostępu do różnorodnej muzyki, jedzenia, piosenek, ubrań, tradycji obchodzenia przeróżnych świąt, tańców, architektury, języków, środków transportu, narzędzi itd.

W wielkich miastach to zadanie jest ułatwione. Wystarczy pójść na spacer do centrum i można usłyszeć różne akcenty i języki, wąchać różne zapachy unoszące się z jedzenia, a czasami posłuchać piosenek i zobaczyć tańce. Ale nawet, jeśli mieszkamy na wsi możemy słuchać muzyki z płyt CD i gotować posiłki korzystając z różnych książek kucharskich. Poprzez taki prosty i niewymagający wstęp dzieci zaczną rozumieć, że wszyscy ludzie mają podobne potrzeby i doświadczenia. W tym wieku powtarzalność takich doświadczeń i możliwości rozmawiania na temat kultury mogą być wspierane przez książki obrazkowe.

Jest to czas “chłonącego umysłu”, wiek, w którym dziecko dosłownie staje się odbiciem otoczenia, czas by codziennie wprowadzać takie nowe doświadczenia, nie poprzez lekcje czy wykłady, ale doświadczalnie i zmysłowo. Używaj prawdziwych nazw produktów żywnościowych, piosenek, narzędzi, aby dziecko budowało bazę słów, która odpowiada jego doświadczeniom. Później starając się zrozumieć historię i kultury świata będzie ono korzystało z tych wczesnych wrażeń.

GLOBUS

A może pierwsze piłki mogą być globusami? Dzieci w grupach Montessori najbardziej lubią duże i małe miękkie globusowe piłki. Nie są one używane do formalnych lekcji, ale jedynie by ćwiczyć toczenie i rzucanie piłką. Kształty geograficznych właściwości kuli ziemskiej stają się znajome dla dzieci i czynią późniejszą naukę geografii jak powrót do czegoś, co już świetnie znają.

Pod koniec trzeciego roku życia warto mieć w domu prawdziwy globus i/lub mapę ścienną świata, aby dziecko mogło odwoływać się do różnych znajomych miejsc w namacalny i rzeczywisty sposób. Dziecko nie będzie rozumiało rozpiętości przestrzeni i odległości, ale będzie zainteresowane kolorami i kształtami oraz doczepianiem nazw miejsc: “Afryka”, “Śląsk”, “Wisła” itd.

W końcu prawdziwy globus lub mapa, zamiast w pokoju dziecka, powinny być umieszczone w przestrzeni domu, gdzie przebywa cała rodzina, co stanowi dla dziecka sygnał, że jest to ważny i używany przez całą rodzinę sprzęt.

———————————————-
Tekst ten pochodzi z katalogu The Joyful Child przetłumaczonego przez nas na język polski. W wersji polskiej nosi on tytuł Radosne Dziecko. Autorką oryginalnego angielskiego tekstu jest Susan Stephenson. Więcej informacji na temat The Joyful Child oraz Susan Stephenson możecie znaleźć na stronie firmy Michael Olaf.